അപരാജിതയുടെ കിറുക്കുകൾ: Art of Writing...

അപരാജിതയുടെ കിറുക്കുകൾ: Art of Writing...

sms-ലെ ചന്ദ്രേട്ടൻ

അതൊരു നിലാവുള്ള രാത്രിയായിരുന്നു.
ഞാൻ ജനാലക്കൽ ഇരുന്ന്
sms അയക്കുകയും വായിക്കുകയും
ആയിരുന്നു.


ഇടക്കെപ്പോഴോ ആ‍കാശത്തേക്കു
നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി...
ചന്ദ്രനെ കാണാനില്ല!


ഞാൻ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...


പിന്നൊരു മെസ്സേജിലതാ,
ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തു കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സുമായി,
അമ്പിളിയമ്മാവൻ!!!
പാവം പുള്ളിക്കാരൻ!
എന്റെ സുഹ്രുത്തിന്റെ inbox -ൽ
കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു!


ശുഭരാത്രിക്കൊപ്പം പ്രിയസഖിക്കൊരു 
സ്നേഹസമ്മാനം!!!

വാർത്തയുടെ മണിക്കൂർ

 വിവാഹം...
അത് സിനിമക്കിടെ
സംപ്രേഷണം ചെയ്യുന്ന
അരമണിക്കൂർ വാർത്ത പോലെയാണ്.


അത് ജീവിതത്തെ മുമ്പെന്നും
പിമ്പെന്നും രണ്ടായി തിരിക്കുന്നു.
ജീവിതത്തിലെ രസകരമായ
ഭാഗങ്ങൾ എല്ലാം വാർത്തക്കു 
മുമ്പേ തീരുന്നു.
എങ്കിലും എല്ലാവരും വാർത്തയെ 
ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.


വാർത്ത കാണുന്നുവെന്നാൽ
മാത്രമേ സമകാലികസംഭവങ്ങൾ
നാമറിയൂ...
ആനുകാലീകമാവാൻ നമുക്കു കഴിയൂ...


വിവാഹവും അങ്ങനെ തന്നെ..
വാർത്തയുടെ തണലിൽ
വിശ്രമം കഴിഞ്ഞാൽ
പ്രതിനായകനു രംഗപ്രവേശം 
ചെയ്യാൻ സമയമായി...
സിനിമയിലും ജീവിതത്തിലും!
അതിനാൽ തന്നെ വാർത്തയെ 
മാത്രമിഷ്ടപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്.


ജീവിതം ഒരു സിനിമയെന്നാൽ,
വിവാഹം വാർത്തയല്ലാതെ 
മറ്റെന്താണ്???

വൈകിവന്ന വെളിപാടുകൾ!

സമയം അർധരാത്രി 12 മണി!
കുറ്റാക്കുറ്റിരുട്ട്...
‘ഞാനൊ‘റ്റക്കാണ്...
നടപ്പിനു വേഗത കൂടി,
അതാ,എന്റെ പുറകിൽ...
ഒരു ശബ്ദം!!!
ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്
‘ഞാൻ‘ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
എന്റെ തൊട്ട്പിറകിൽ,
വെള്ളവസ്ത്രമനുഞ്ഞ്,
മുടിയഴിച്ച്,രക്തദാഹിയായി...
“ഞാൻ തന്നെ” നിൽക്കുന്നു.
ഭയചകിതയായ ‘ഞാൻ’ ഓടി...
പിറകെ രക്തദാഹിയായ ‘ഞാനും’.
അതാ ഒരു മതിൽക്കെട്ട്!
അവിടേക്കു ‘ഞാൻ’ ഓടിക്കയറി.
അവിടെ ,അതാ ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുന്നിൽ
മുട്ടുകുത്തി ‘ഞാൻ’ തന്നെ!
അലറിവിളിച്ചുകൊണ്ട് മതിൽക്കെട്ടിൽ തട്ടി ‘ഞാൻ‘ വീണു.
ഒരു കൈ എന്നെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു.
മിഴിനീരാൽ അവ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്ന ആ രൂപം,
ഏതു ദുരവസ്ഥയിലും കണ്ണിനു കുളിർമയേകുന്ന രൂപം,
‘ഞാൻ’ വിളിച്ചു,
“അമ്മേ....”
മരുഭൂവിലൊരു മന്ദമാരുതൻ കണക്കെ അമ്മ മൊഴിഞ്ഞു:


“പാതിരാത്രിയിൽ കുത്തിയിരുന്നു പ്രേതസിനിമ കാണുമ്പോൾ,
നേരം വെളുപ്പിക്കാനുള്ള ധൈര്യം കൂടി ഉണ്ടാവണമെടീ മഹളേ....”


സ്വസ്തം...സുന്ദരം...സുഖനിദ്ര!

Modern Poetry

ഞാനൊരു മഴത്തുള്ളിയായിരുന്നു...
കരിമേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ചാഞ്ചാടിയാടി
ഇടികൂടി നടന്ന കാലത്തെന്നോ ഞാൻ
മഴത്തുള്ളിക്കിലുക്കവുമായി താഴേക്കു കുതിച്ചു...


ആഴക്കടലിൻ അഗാധങ്ങളിൽ 
പവിഴപ്പുറ്റിൻ ചിപ്പിക്കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിൽ 
ചിപ്പികളാൽ തൊട്ടിൽ കെട്ടി ഞാൻ ഊഞ്ഞാലാടി...
തിരമാലകൾ എനിക്കു താരാട്ടുപാടി...


wait...wait...wait...
ഒരു വക പിടികിട്ടുന്നില്ലാല്ലേ???
അതാണ്...അതാണ് modern poetry!
പറയാം സുഹ്രുത്തേ...ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്...
മഴത്തുള്ളി...അതു മനസിലായില്ലേ?
ഞാൻ തന്നെ...ചുമ്മാ ഒരു style-നു ഇരിക്കട്ടേന്നേ...


അപ്പോ പറഞ്ഞുവന്നത്...ഞാനിങ്ങനെ 
10,12 കൊല്ലം ചാടിത്തുള്ളി നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോ,
സഹികെട്ട് വീട്ടുകാരെല്ലാം കൂടി ദേ ഇവിടെ
ഈ Alphonsa college-ൽ കൊണ്ടുവിട്ടെന്നേ!


അപ്പൊപ്പിന്നെ ഈ തിരമാലകളുടെ താരട്ടെന്താണെന്നാണോ?
അത് നമ്മുടെ സ്വന്തം മിസ്സുമാർ!
താരാട്ടുപാടിപ്പാടി ഉറക്കുകയല്ലേ?
ശാന്തമാണോ ഈ തിരകൾ?
ഇത്ര പറ്റിയ ഒരിടം വെറേയില്ല!


ഇനിയെങ്ങാനും വല്ല സുനാമിയും വന്നാൽ...
മക്കളേ...തൂത്തെടുത്തോണ്ടുപോവും!


എന്തൊക്കെയായാലെന്താ?
അഗാധങ്ങളിലെ creative മുത്തുകളെ
പെറുക്കിയെടുക്കാനും mystery ചിപ്പികളിൽ 
കൂടുകെട്ടാനും എന്നെ പഠിപ്പിച്ച
ആഴക്കടലിനെ നമിക്കുന്നൂ ഞാൻ!

കവിതയുടെ ആത്മാവ്

കവിതാരചന ഒരു കലയാണ്...
ചിലർക്കു കവിത ഒഴുകിവരും...
ചിലർ നാഴികകളും വിനാഴികകളും
പാഴാക്കി കാവ്യദേവതയെ 
കടലാസിലെത്തിക്കുന്നു!


എനിക്കു കവിതാരചന ഇഷ്ടമാണ്...
അത് എന്റെ കഴിവാണെന്നും
എന്റെ കവിതകൾ മൂല്യമുള്ളതണെന്നും 
ഞാൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല!


എനിക്കു നെരമ്പോക്കാണിത്...
അഹങ്കാരമല്ല സുഹ്രുത്തേ...
അവസ്ഥയാണ് ഇങ്ങനെ പറയിക്കുന്നത്...
ഒരു മണിക്കൂറിന്റെ അവസ്ഥാന്തരത്തിൽ 
ഒരു നാഴികയുടെ സുഖം!


കാവ്യദേവതയുടെ Anatomy
പഠിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട 
എനിക്കും എന്റെ സഹപാഠികൾക്കും 
വേണ്ടി ഞാനെഴുതുന്നു...


അവസ്ഥകൾ,ചിന്തകൾ,മുറുമുറുപ്പുകൾ
ചെറുതമാശകളെല്ലാം എന്റെ
തൂലികയിൽ പിറന്നുവീഴുമ്പോൾ
അത് സത്യമാണ്...പത്തരമാറ്റിൻ
തനി തങ്കത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ
വിശ്വാസം!!!

എന്റെ അധ്യാപിക.

ചുണ്ടിലൊരു ചെറു മന്ദഹാസവും,
പനിനീർപ്പൂവിൻ മണവുമായി,
ഒരു മന്ദമാരുതൻ കണക്കേ,
ഞങ്ങളെ തലോടിക്കടന്നു പോവും...


ഭാഷയുടെ സൌകുമാര്യം
മുഖശ്രീയിലൊതുക്കി,
അമ്മയായി...അധ്യാപികയായി...
കണ്ണിനു കുളിരായി,
കാതിനു കുളിർമയായി,
ചന്ദനനിറമാർന്ന ഞങ്ങളുടെ 
role model...


അറിവിലും അലങ്കാരത്തിലും
മുൻപന്തിയിലെത്തും
കുളിർമഴക്കു പേരെന്ത്???


ചൊല്ലാമതു നിസ്സംശയം...മിസ്സ് മിനി!

ഉച്ചമയങ്ങും നേരം.....

ഞാൻ ബോറടിച്ചിരിക്കുകയയിരുന്നു..
മീനമാസച്ചൂടിൽ concrete കൂട്ടിൽ 
ഞാൻ എരിയുകയായിരുന്നു...


മറക്കുടയുടെ കുളിരും 
തണലുമായി മുന്നിൽ 
നിലകൊണ്ട വന്മരങ്ങളൊന്നാകെ
പിടന്നുവീണപ്പോൾ ,ഞാനൊരു 
മരുപ്പച്ചയായി ഉരുകുകയായിരുന്നു...


സൂര്യന്റെ ഉഷ്ണതാപം 
ഉച്ചിയിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ,
അറിവിന്റെ അക്ഷയപാത്രത്തിൻ
താപം സഹിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ,
feminist-കളേയും activist-കളേയും
കടിച്ചുപൊട്ടിക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോൾ,


അത്യുഷ്ണത്തിലും ശാന്തിയുടെ ദൂതുമായി
ഒരു മന്ദമാരുതൻ കണക്കേ,
മയക്കത്തിൻ തലോടൽ
കൺപീലികളെ രോമാഞ്ചം
കൊള്ളിച്ചപ്പോൾ,


49+1 hairstyle-കളേപ്പറ്റി 
ഗവേഷണം നടത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു കവിത 
പൊട്ടിമുളച്ചുവോ?


ഏയ്..ഇല്ലില്ല...അതു വെറുമൊരു
illusion ആയിരുന്നു...
ഇപ്പോൾ ഇതു മരുഭൂമിയാവുന്നു...
വന്മരങ്ങളെല്ലാം പിടന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു..
ചെറുമരങ്ങൾ ചാഞ്ഞും 
ചരിഞ്ഞും ആടുന്നൂ...


സൂര്യമാതാവിൻ കാഴ്ചവട്ടത്തിനുള്ളിൽ,
മരുഭൂമിയിലെ മരുപ്പച്ചയായി ഞാൻ!
ഏകയായി...മൂകയായി...
തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്തെ 
imagination-നെ പുകഴ്ത്തട്ടെ!!


Berlin മതിൽ ദൂരെ ദൂരെ
ഒരു മഴവില്ലായി മറയുമ്പോൾ,
അടുക്കളയിലെ ഇടിമുഴക്കത്തിനു 
കാതോർത്തുകൊണ്ട് ഒരു 
യുവകവിയത്രി!!!


നന്ദി...നമസ്ക്കാരം...
ശുഭരാത്രി (2.15 pm)!!!

ഒരു അന്നവർ ഡയറിക്കുറിപ്പ്

തലയോട്ടി തറയിൽ മുട്ടീവിളിച്ചോ
താടിയെല്ലിനു കൈത്താങ്ങു കൊടുത്തോ
മയക്കത്തിൻ bedsheet-ൽ ഒളിച്ചോ
എങ്ങനെ ഞാൻ പഠിക്കേണ്ടൂ???


Express Train Speed-ൽ 
പായുന്നതെന്താവാം???
ഓ..ക്ഷമിക്കൂ സുഹ്രുത്തേ..അത്
French Revolution ആണ്.


ആഴക്കയങ്ങളിലെവിടെയോ
മുങ്ങിനടന്നൊരു പാവം 
Sr.Shinsa-യെ Russian Revolution 
തലക്കടിച്ചുണർത്തിയോ??


കൺപീലികളും ഡസ്ക്കും തമ്മിൽ 
ഒരു Covalent Bond ഉണ്ടാക്കാൻ 
നോ‍ക്കുന്ന മേരിക്കുഞ്ഞിനെൻ 
നമസ്ക്കാരം!!!


തിരിഞ്ഞങ്ങു നോക്കുമ്പോൾ
ആശ്വാസത്തിൻ ചെറുചിരി
സമ്മാനിക്കും 128 പല്ലുകൾക്കും 
എൻ വണക്കം...


4 ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ 
4500 Habitat സ്രുഷ്ട്ടിക്കുന്ന 
46 കിടാങ്ങൾക്കും
എന്റെ സ്തുതി...


ഭാഗ്യത്തിൻ കൈക്കുപിടിച്ചു
സമാ‍ധാനത്തിന്റെ break-നു 
ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ഇറങ്ങിപ്പോയ
ഹണീ...ഭാഗ്യവതീ!!


ഞങ്ങളുടെയെല്ലാം imagination power
increase ചെയ്യിക്കുന്ന,ക്ഷമയുടെ
നെല്ലിപ്പടികൾ പണിയുന്ന, 
ന്റെ പൊന്നമ്മച്ചീ‍...


പ്രണാ‍മം!!!!!

‘ശാപം’

പുനർജന്മത്തിൽ എനിക്കു 
വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു...
ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറം 
പിന്തുടരുന്ന ശാപഗ്രസ്തങ്ങളെയും 
ഞാൻ പുച്ഛിച്ചിരുന്നു...


പക്ഷേ..ഇന്നു ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു,
ഇവയൊക്കെ സത്യം തന്നെ...
ഇവയൊക്കെ വിശ്വസിക്കുവാൻ 
ഞാൻ ബാദ്ധ്യസ്ഥയാണ്.
ഞാൻ മാത്രമല്ലാ,ഞങ്ങളെല്ലാവരും 
ബാ‍ദ്ധ്യസ്ഥരാണ്.
               
               *******


രമണീയം ആ കാലം...
ദുർവാസാവിൻ പാഠശാലയിൽ
ചിലച്ചുനടന്നൊരു ദിനം ശാപം
പിണഞ്ഞല്ലോ...


ഭൂമിയിലേക്കു പോവൂ,
കവിതകളെ മറക്കൂ,
creativity-യെ മറക്കൂ,
explanation കേട്ടു കേട്ടു 
നിങ്ങൾ മടുത്തു പോവട്ടെ!!!
           
            ********


ആഹാ...ശാപകാലമാണിപ്പോൾ
3 വർഷം...
ലുല്ലബിക്കുട്ടിയുടെ പാഠശാലയിൽ!!!
ശാപമോഷം കിട്ടാൻ
വത്സരം ഒന്നു കൂടി മിച്ചം!


ദുർവാസാവേ...
താങ്കളൊരു ദുഷ്ടൻ തന്നെ...
“100 വർഷക്കാലം 
railway announcement
കേൾക്കട്ടേ...” 
എന്നു ശപിച്ചപ്പോൾ....ഞങ്ങൾ
ഇത്രയും കരുതിയില്ലാ!!!! :o

Art of Writing...

Shakespeare the great!!!
King of literature,prince of poems,emperor of drama...

സമ്മതിച്ചു ... എല്ലാം സമ്മതിച്ചു !

J.K Rowling ;

പെണ്‍പോരാളി ...

Imagination നു കയ്യും കാലും വച്ചു എഴുതുന്നു..

ശരിയാണ്‌ ... എല്ലാം ശരിയാണ് !

എതിര്‍പ്പില്ലന്നെ .....

Shelley ,Keats ,Dickens ....  

എല്ലാരും മിടുക്കരാ....സമ്മതിച്ചൂന്നെ ....

എന്നാലും ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ?

ഇവരൊക്കെ ഏകാഗ്രതയുടെ മരുപ്പച്ചയില്‍ 

വിഹരിച്ചു കൃതികള്‍ രചിക്കുന്നു ....

നാലു ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളിലെ 

ശതജനാവലിയിലിരുന്നു..

തങ്ങളുടെ ഇതിഹാസങ്ങള്‍ 

ഒരു മണിക്കുരിനുള്ളില്‍ രചിക്കുന്ന 

ഞങ്ങള്‍ക്കുമില്ലേ ഭാവനാശേഷി???

ഞങ്ങളും കലാദേവദയുടെ 

പ്രീതിപാത്രങ്ങലല്ലേ?

ഈ ഞങ്ങള്‍ ആരെന്നാവും ?

മറ്റാര്???

ബോറന്‍ ക്ലാസ്സുകളെ creative ആക്കുന്ന 

മഹാകവിയത്രികള്‍ !!!! 

വിദ്യാസമ്പാധനവും KSRTC യാത്രയും ...

വിദ്യാഭ്യാസം KSRTC ബസ്‌ പോലെയാവുന്നു

വളരെ മുന്‍പേ കരുതി കാത്തിരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു..

വരുന്നതോ ഇളം മനസുകളില്‍ സന്തോഷവും 

മിഴികളില്‍ വേര്‍പാടിന്‍ പുകയുമായി....

കയറിപ്പെടനമെന്നാല്‍ കരുത്തും കഴിവും 
ജാസ്തി തന്നെ വേണം..    
ഇനി കയറിയെന്നാലോ?
നിന്ന് പോവണം എന്നാകില്‍ ആയാസകരം ..
കാല്‍ ഉറപ്പിച്ചാലോ പിന്നെയെല്ലാം സുഖകരം ...


ഇനി ദൂരയാത്രയാണോ?   

ഇതില്‍പ്പരം ആനന്ദമേന്ത് ?

അല്പം ഭാഗ്യദോഷിയോ  താങ്കള്‍?

സൂക്ഷിച്ചു കൊള്ളുക !!

രണ്ടും  എവിടെ വേണമെങ്കിലും 

മുടങ്ങിപ്പോവാം ...

സമാനതകള്‍ ധാരാളം ...

വിരുദ്ധങ്ങള്‍ കമ്മി ...

ഇനി ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമേന്തെന്നോ?
പോയ വഴി തെറ്റിയെന്നാല്‍ മകനേ
തിരിച്ചുവരവിനെപ്പറ്റി  ചിന്തിക്കയേ വേണ്ട...
ഇനി 4 ദിവസത്തേക്ക് ആ വഴി ഒരു വണ്ടി കാണില്ല..


എങ്ങനോക്കെയായാലും തെറ്റ് മനസിലാക്കുവാന്‍ 
യാത്രയുടെ അവസാനം വരെ കാക്കണം താനും ...!!



..